Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

14 Σεπτεμβρίου 2021

κάλεσμα σε ανοιχτή συνέλευση φοιτητών/τριών εν όψη αντιφασιστικής πορείας

 


8 χρόνια πριν, στις 19/9/2013, ο αντιφασίστας Παύλος Φύσσας δολοφονείται από τον Ρουπακιά μπροστά στην Ελληνική Αστυνομία η οποία αντί για τους 50 φασίστες, προσαγάγει τους 4 φίλους του Παύλου που περνούν το βράδυ στο κρατητήριο. Από τότε μέχρι σήμερα, η ιστορία είναι γνωστή, τα φασιστικά πογκρόμ ενάντια σε πρόσφυγες, μετανάστ[ρι]ες και αγωνιστές συνεχίζουν, έχοντας πάντα την προστασία και την κάλυψη των κρατικών εκπροσώπων…

Άλλωστε ο ίδιος φασισμός αποτελεί το μακρύ χέρι του συστήματος καθώς φτάνει εκεί που δε μπορεί να φτάσει το “δημοκρατικό” προσωπείο μιας κατά τα άλλα νεοφιλελεύθερης κυβέρνησης. Η παρακρατική βία, από διάφορες μικρές ή μεγάλες φασιστικές ομάδες, ανατροφοδοτείται από την κατασταλτική βία του κράτους το οποίο και επίσημα πλέον απορροφά σημαντικό μέρος της πολιτικής ατζέντας της Χρυσής Αυγής [παρότι έχει καταδικαστεί ως εγκληματική οργάνωση εδώ και ένα χρόνο]. Η ρατσιστική ρητορεία της πολιτικής ηγεσίας σε συνδυασμό με τα διάφορα αντιδημοκρατικά και αντεργατικά μέτρα που περνά η κυβέρνηση οδηγούν σε ακόμα χειρότερους όρους διαβίωσης όσων πλήττονται εντονότερα. Από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστ[ρι]ών με άθλιες συνθήκες διαβίωσης σε καιρό πανδημίας, τις επαναπροωθήσεις, τις παράνομες απελάσεις, τις δολοφονίες στα σύνορα μέχρι τους βασανισμούς από τα σώματα ασφαλείας και τις φασιστικές επιθέσεις σε σπίτια εργατών, κυβέρνηση και παρακράτος βρίσκονται σε αγαστή συνεργασία συντονίζοντας τις πρακτικές τους.

Στην πόλη της Θεσσαλονίκης δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε δει την εμφάνιση φασιστικών ομάδων με επιθέσεις σε αγωνιστές, κοινωνικούς χώρους αλλά ακόμα και σε προσφυγόπουλα σε σχολεία, βρίσκοντας ωστόσο απέναντί τους όχι την ελληνική αστυνομία αλλά το αντιφασιστικό κίνημα που με τους αγώνες του έχει αποδείξει πως οι φασίστες δεν έχουν χώρο σε αυτούς τους δρόμους. Πρόσφατο παράδειγμα αποτελεί και η αναίτια σύλληψη 51 αντιφασιστ[ρι]ών που σβήνανε φασιστικά συνθήματα και σύμβολα στην παραλία της Θεσσαλονίκης και οι οποίοι αρχικά κατηγορήθηκαν με 7 κατηγορίες μεταξύ των οποίων και μια κατηγορία κακουργηματικού χαρακτήρα.

Από την άλλη μεριά όμως, όσο υπάρχει σπιθαμή γης για τους φασίστες, όσο πρόσφυγες και μετανάστ[ρι]ες πνίγονται στην προσπάθειά τους για μια άλλη ζωή, τόσο το εργατικό και αντιφασιστικό κίνημα με τις διεκδικήσεις τους θα γίνονται ανάχωμα στην κρατική και φασιστική βία σε κάθε γειτονιά, σε κάθε σχολείο, σε κάθε σχολή και σε κάθε χώρο εργασίας. Ενάντια στο μίσος που ο κάθε φασίστας και ο κάθε εθνικιστής θρέφει για μετανάστ[ρι]ες, αγωνιστές του κινήματος και γειτονικούς λαούς να προτάξουμε την έμπρακτη αλληλεγγύη και τους καθημερινούς αγώνες για να ζήσουμε σε μια κοινωνία χωρίς διακρίσεις και φασισμό, να σταθούμε εμπόδιο στον ρατσισμό και τον φασισμό, να αποτρέψουμε τον πόλεμο και να ανατρέψουμε το σύστημα που τα γεννά.

Γιατί πρωτοβουλία αγώνα;

Ως Επιτροπή Αγώνα ΕΑΑΚ, καλούμε κάθε φοιτητή/τρια σε ανοιχτή συνέλευση για την διοργάνωση του φοιτητικού μπλοκ της αντιφασιστικής πορείας για τον Παύλο Φύσσα, καθώς σε μια περίοδο δυσμενών συνθηκών για την διεξαγωγή γενικών συνελεύσεων των συλλόγων θεωρούμε απαραίτητη την συλλογική διοργάνωση των δράσεών μας μέσα από συζήτηση και συνδιαμόρφωση των διαφορετικών απόψεων. Έχοντας την εμπειρία από τους προηγούμενους μήνες των έντονων κινηματικών διεργασιών [των γενικών συνελεύσεων, των συντονιστικών των συλλόγων, των πορειών κλπ] αν μας έχει μείνει κάτι είναι ότι η κλιμάκωση και η επιτυχία των αγώνων που δίνουμε έρχεται όταν την κατάσταση την παίρνουν στα χέρια τους οι ίδιες οι φοιτητές/τριες που πλήττονται χωρίς λογικές ανάθεσης σε κάποιους “ειδικούς” αλλά με συλλογική προσπάθεια και πείσμα πως οι αγώνες μας είναι νικηφόροι.


ανοιχτή συνέλευση για τη συγκρότηση πρωτοβουλίας αγώνα φοιτητ[ρι]ών Παρασκευή 17.9 / 17:00 / αίθριο πλτχν

αντιφασιστική πορεία / Σάββατο 18.9 / 18:00 / Καμάρα

13 Μαΐου 2021

συγκέντρωση αλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό λαό

 


παρασκευή 14.5 στις 19:00 / στο άγαλμα βενιζέλου
/ να σταματήσει το έγκλημα στην Αν. Ιερουσαλήμ
/ όχι στον άξονα Ελλάδας-Ισραήλ-Κύπρου-Αιγύπτου
/ άμεση απεμπλοκή από το ΝΑΤΟ
/ η διεθνιστική αλληλεγγύη όλων των λαών είναι το όπλο μας


17 Απριλίου 2021

αντιπολεμική πορεία 17/4

 

Σάββατο 17/4 στις 12:00 / αντιπολεμική πορεία / Λευκός Πύργος.

/ Πάλη για την αποτροπή του πολέμου! Δε θα γίνουμε κρέας στα κανόνια τους.
Όπως και σε όλους τους υπόλοιπους τομείς, η κυβέρνηση προσπαθεί να εκμεταλλευτεί την πανδημία για να επιταχύνει την υλοποίηση των πολεμοκάπηλων πολιτικών της και να επιτεθεί στα λαϊκά και νεολαιίστικα δικαιώματα. Η χώρα γεμίζει αμερικανικές βάσεις, γίνεται πολεμικό ορμητήριο στους επικίνδυνους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς ΝΑΤΟ και ΕΕ, διεξάγονται τεράστιες στρατιωτικές διακρατικές ασκήσεις με στόχο την αυξημένη πολεμική ετοιμότητα των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, με την πλήρη συμφωνία των κυβερνήσεων της ΝΔ, αλλά και του ΣΥΡΙΖΑ και του συνόλου του αστικού πολιτικού συστήματος.
Κλιμακώνεται η εντατική πολεμική προετοιμασία και αντιπαράθεση με την Τουρκία για τις ΑΟΖ και τους υδρογονάνθρακες, για τον έλεγχο των θαλάσσιων δρόμων σε Αιγαίο-Ανατολική Μεσόγειο, για να διασφαλίζονται τα συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης στην περιοχή, για να είναι η Ελλάδα ο τοποτηρητής του ΝΑΤΟ σε ΝΑ Μεσόγειο, Αιγαίο και Βαλκάνια. Παράλληλα, σχεδιάζεται η αποστολή ελληνικών στρατιωτικών δυνάμεων σε Μάλι και Σαουδική Αραβία. Εντείνονται οι απάνθρωπες πολιτικές ενάντια στους πρόσφυγες στον Έβρο και τα νησιά του Αιγαίου, με κομβικό το ρόλο του ελληνικού κράτους για την Ευρώπη - Φρούριο. Τη στιγμή που η κοινωνία στενάζει από τις συνέπειες της κρίσης και του 10χρονου μνημονιακού κεκτημένου, τη στιγμή που τα νοσοκομεία και το δημόσιο σύστημα υγείας της χώρας δοκιμάζεται από την πανδημία του covid19, η κυβέρνηση επιλέγει να διαθέσει 2,5 δις για αγορά των Rafale, 1,5 δις για αναβάθμιση των F-16 και προετοιμάζει νέες συμφωνίες 5 δις ευρώ για αγορά φρεγατών και προχωρά στην πρόσληψη 15.000 νέων Μισθοφόρων Στρατιωτών και 2.500 στελεχών στις Ένοπλες Δυνάμεις
Η νεολαία πληρώνει ίσως το βαρύτερο τίμημα των πολεμοκάπηλων σχεδίων της κυβέρνησης. Πέρα από τις άθλιες εργασιακές συνθήκες, την παιδεία της αγοράς, την ανεργία και την μετανάστευση, θα αναγκάζεται πλέον να περνάει περισσότερους μήνες στο στρατό, με το ενδεχόμενο της υποχρεωτικής στράτευσης στα 18 να παραμένει ανοιχτό.
Η αύξηση της στρατιωτικής θητείας θα αποτελέσει ουσιαστικό πλήγμα στα δικαιώματα της νεολαίας. Επιβαρύνει οικονομικά τις οικογένειες των στρατευμένων, δημιουργεί κλίμα μιλιταριστικής και εθνικιστικής λοβοτομής. Μακριά από την μόρφωση, χωρίς δικαιώματα στην δουλειά, κρέας για τα κανόνια. Έτσι φαντάζεται το μέλλον της νέας γενιάς η κυβέρνηση της ΝΔ, το πολιτικό σύστημα, οι επιχειρηματίες και οι στρατηγοί.
//Να πάρει πίσω η κυβέρνηση το μέτρο αύξησης της στρατιωτικής θητείας. Αγώνας για μείωσή της και για πλήρη δημοκρατικά και κοινωνικά δικαιώματα στους φαντάρους.
//Ελεύθερη ζωή – όχι από τα 18 στο χακί. Όχι στο κόψιμο των Αναβολών.
//Όχι στα νέα εξοπλιστικά προγράμματα και τις προσλήψεις Μισθοφόρων Στρατιωτών– λεφτά για την παιδεία, την υγεία, τις κοινωνικές ανάγκες.
//Έξω από τα Πανεπιστήμια η Αστυνομία και ο Στρατός, το ΝΑΤΟ και οι Πολεμικές Βιομηχανίες. Έρευνα για τις Κοινωνικές Ανάγκες, όχι για τον Πόλεμο και την Καταστολή
//Έξω οι βάσεις, έξοδος από το ΝΑΤΟ, καμιά συμμετοχή του στρατού σε επιχειρήσεις εκτός συνόρων και εναντίον των Προσφύγων-Μεταναστών. Σεβασμό των δικαιωμάτων τους.
//Όχι στον ανταγωνισμό και στην πολεμική προετοιμασία για τις ΑΟΖ, τα ενεργειακά κοιτάσματα και τον έλεγχο θαλάσσιων δρόμων – διεθνιστικός αγώνας για την ειρήνη των λαών ενάντια στα συμφέροντα και τον πόλεμο κεφαλαίου και πολυεθνικών. Κοινός αγώνας των εργαζόμενων και της νεολαίας σε Τουρκία και Ελλάδα ενάντια στις κυβερνήσεις του Πολέμου και του εθνικισμού.
Δεν θέλουμε να ζήσουμε τη ζωή μας στα χακί!
Λαός και νεολαία στην πρώτη γραμμή για μια ζωή ελεύθερη.



5 Φεβρουαρίου 2021

κείμενο σχήματος σχετικά με την αύξηση της θητείας

 

[υποχρεωτική στράτευση στα 18 και αύξηση θητείας από 9 σε 12 μήνες]

Πριν κάποιους μήνες, άνοιξε η κουβέντα σχετικά με την υποχρεωτική στράτευση στα 18 και την αύξηση της θητείας από 9 σε 12 μήνες. Ήδη μπορεί να σκέφτηκες ότι αυτό δεν σε επηρεάζει προς το παρόν ή ότι είναι κάτι που δε σε αφορά καθόλου. Πώς θα σου φαινόταν όμως αν αντί να παρακολουθείς τώρα το μάθημά σου ή να συζητάς στους διαδρόμους της σχολής, να βρισκόσουν υποχρεωτικά σε ένα στρατόπεδο εκτελώντας διαταγές; Σε ένα περιβάλλον όπως αυτό του στρατού, όπου διακατέχεται από τον φασισμό, τον εθνικισμό, τον σεξιστικό λόγο και συμπεριφορές, το μίσος για τον ξένο που αποκαλείται εχθρός του έθνους. Θυμίζοντας λίγο τα σχολικά χρόνια μπορούμε να πούμε πως το ίδιο το σχολείο, ως θεσμός του κράτους στο υπάρχον σύστημα, έχει συγκεκριμένους ρόλους, με έναν από αυτούς να είναι η αναπαραγωγή αρχών όπως η εθνική συνείδηση, η πειθαρχία, η καταπίεση των ιδιαιτεροτήτων, των κλίσεων και των ελευθεριών. Ο μαθητής λοιπόν βρίσκεται σ’ ένα τέτοιο συντηρητικό περιβάλλον όπου ο/η καθηγητής/τρια συχνά αποτελεί την αλάνθαστη αυθεντία, ενώ ταυτόχρονα χτίζεται η παραπάνω εθνική συνείδηση μέσα από παρελάσεις ή και από την αλεπάλληλη διαστρέβλωση της ίδιας της ιστορίας μέσα από τα αντίστοιχα μαθήματα. 

Στην περίπτωση λοιπόν που ισχύσει η υποχρεωτική στράτευση στα 18, ένας μαθητής από το συντηρητικό περιβάλλον του σχολείου περνάει κατευθείαν σε ένα ακόμη πιο αυταρχικό περιβάλλον, αυτό του στρατού, χωρίς να έχει καν τη δυνατότητα να σπουδάσει ή να επιλέξει ένα διαφορετικό περιβάλλον με περισσότερες ελευθερίες. Έτσι η στράτευση ξεκινάει χωρίς το άτομο να έχει έρθει σε επαφή με κάποιον άλλον κοινωνικό χώρο πέρα από αυτόν του σχολείου, και συγκεκριμένα χωρίς την επαφή με τον χώρο του πανεπιστημίου που αποτελεί πεδίο αμφισβήτησης, συλλογικής δράσης, πολιτικοποίησης κλπ. Επομένως αναμενόμενο είναι να μην βρίσκεται σε θέση να αντιληφθεί τον συντηρητικό και επικίνδυνο ρόλο του στρατού και κατ’ επέκταση να αντισταθεί σε μια σειρά από εντολές/αγγαρείες που θα του επιβληθούν. 

18 Οκτωβρίου 2020

από την αύξηση της θητείας.. στο αντιπολεμικό κίνημα

 




Πριν λίγο διάστημα, άνοιξε η κουβέντα σχετικά με την υποχρεωτική στράτευση στα 18 και την αύξηση της θητείας από 9 σε 12 μήνες. Ήδη μπορεί να σκέφτηκες ότι αυτό δεν σε επηρεάζει προς το παρόν ή ότι είναι κάτι που δε σε αφορά καθόλου. Πώς θα σου φαινόταν όμως αν αντί να παρακολουθείς τώρα το μάθημά σου ή να συζητάς στους διαδρόμους της σχολής, να βρισκόσουν υποχρεωτικά σε ένα στρατόπεδο εκτελώντας διαταγές; Θυμίζοντας λίγο τα σχολικά χρόνια μπορούμε να πούμε πως το ίδιο το σχολείο, ως θεσμός του κράτους στο υπάρχον σύστημα, έχει συγκεκριμένους ρόλους, με έναν από αυτούς να είναι η αναπαραγωγή αρχών όπως η εθνική συνείδηση, η πειθαρχία, η καταπίεση των ιδιαιτεροτήτων, των κλίσεων και των ελευθεριών. Ο μαθητής λοιπόν βρίσκεται σ’ ένα τέτοιο συντηρητικό περιβάλλον όπου ο/η καθηγητής/τρια συχνά αποτελεί την αλάνθαστη αυθεντία, ενώ ταυτόχρονα χτίζεται η παραπάνω εθνική συνείδηση μέσα από παρελάσεις ή και από τη διαστρέβλωση της ίδιας της ιστορίας.

Στην περίπτωση λοιπόν που ισχύσει η υποχρεωτική στράτευση στα 18, ένας μαθητής από το συντηρητικό περιβάλλον του σχολείου περνάει κατευθείαν σε ένα ακόμη πιο αυταρχικό περιβάλλον, αυτό του στρατού, χωρίς να έχει καν τη δυνατότητα να σπουδάσει ή να επιλέξει κάτι διαφορετικό βρισκόμενο σε ένα περιβάλλον με περισσότερες ελευθερίες. Έτσι η στράτευση ξεκινάει χωρίς το άτομο να έχει έρθει σε επαφή με κάποιον άλλον κοινωνικό χώρο πέρα από αυτόν του σχολείου, και συγκεκριμένα χωρίς την επαφή με τον χώρο του πανεπιστημίου που αποτελεί πεδίο αμφισβήτησης, συλλογικής δράσης, πολιτικοποίησης κλπ. Επομένως πολλές φορές δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί τον ρόλο του στρατού και κατ’ επέκταση να αντισταθεί σε μια σειρά από εντολές που θα του επιβληθούν.

Η στράτευση λοιπόν όχι μόνο ξεκινάει από τα 18 αλλά προτείνεται να διαρκεί και 3 μήνες παραπάνω κάτι που μεταφράζεται σε 3 παραπάνω μήνες ανεργίας (και αεργίας) σε μια περίοδο τεράστιων οικονομικών δυσκολιών, 3 μήνες που ειδικά για το πιο ταξικό κομμάτι της κοινωνίας δεν μπορούν να σπαταληθούν για την πολεμική προετοιμασία. Αυτό εν τέλει που επιδιώκεται μέσα από αυτή τη διαδικασία είναι να υπάρχουν πειθήνια και άβουλα άτομα που θα εκτελούν τις οποιεσδήποτε διαταγές και θα υπομένουν τις καταπιέσεις εντός και εκτός του στρατού από τα 18 και για 12 μήνες.

11 Οκτωβρίου 2020

κείμενο αντι_καλωσορίσματος

 




1 Οκτώβρη 2019: Άνοιγμα σχολών, φοιτητ[ρι]ές που είτε μόλις μπήκαν στη σχολή είτε βρίσκονται λίγο πριν το τέλος της, περιφέρονται στους διαδρόμους, αγκαλιάζονται, ενώ το αίθριο και το κυλικείο γεμίζουν με παρέες, το καμαράκι του συλλόγου ξανανοίγει, οι χώροι της σχολής φιλοξενούν τις συζητήσεις και τους προβληματισμούς για όσα πέρασαν και για τη νέα χρονιά που ακολουθεί…

5 Οκτώβρη 2020: “Άνοιγμα” σχολών, φοιτητ[ρι]ές αυστηρά του πρώτου έτους κυκλοφορούν με μάσκες στη σχολή όσο τα υπόλοιπα έτη βρίσκονται πίσω από την οθόνη του υπολογιστή τους, το αίθριο και το κυλικείο μάλλον είναι σχεδόν άδεια, ο αριθμός των ατόμων μπορεί να περιορίζεται και η μεταξύ μας αλληλεπίδραση να είναι κάπως διστακτική αλλά προβληματισμοί και ιδέες συνεχίζουν να υπάρχουν και να μοιράζονται…

27 Σεπτεμβρίου 2020

αφισάκι για την διαδήλωση εν όψη άφιξης Πομπέο

 


ο υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ Πομπέο επισκέπτεται την Θεσ/κη, την Αθήνα και την ΝΑΤΟική βάση της Σούδας.

γιατί;

ώστε να εκπροσωπήσει την δολοφονική και πολεμοκάπηλη πολιτική των ΗΠΑ στη σύμμαχή τους χώρα, να ενισχύσει τα συμφέροντα και την στρατιωτική παρουσία του αμερικανικού κεφαλαίου [βλ. εξορύξεις, βάσεις κλπ] αλλά και του ΝΑΤΟ και των επεμβάσεών του.

η επίσκεψή του όμως δε θα μείνει αναπάντητη!

όσο η κυβέρνηση ετοιμάζεται για νέους πολεμικούς εξοπλισμούς που εξυπηρετούν τα συμφέροντα των πολυεθνικών, όσο η δημόσια δωρεάν παιδεία και υγεία διαλύονται όλο και περισσότερο, όσο μετανάνστ[ρι]ες προσπαθούν να επιβιώσουν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης

εμείς θα αγωνιζόμαστε για

διεθνιστική αλληλεγγύη όλων των λαών, καμία στρατιωτική βάση και καμία συμμετοχή στις ΝΑΤΟικές επεμβάσεις.

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////
επιτροπή αγώνα εαακ

23 Ιουλίου 2020

δε θα γίνουμε κρέας στα κανόνια τους


με κοινούς διεθνιστικούς αγώνες να μπλοκάρουμε τους πολεμοκάπηλους σχεδιασμούς των αστικών τάξεων.
παλεύουμε για ειρήνη ελευθερία και διεθνιστική αλληλεγγύη των λαών της περιοχής.

2 Απριλίου 2020

το δικαίωμα στη στέγαση και το ''μένουμε σπίτι''

το μένουμε σπίτι δε το βιώνουμε 
όλοι και όλες με τον ίδιο τρόπο.

το μένουμε σπίτι ηχεί κάπως ειρωνικά σε οικογένειες που δεν έχουν να πληρώσουν το ρεύμα ή τη θέρμανση, σε οικογένειες που ζουν σε άθλιες υγειονομικά συνθήκες.

το μένουμε σπίτι δεν αποτελεί επιλογή για άστεγους ή για μετανάστ[ρι]ες που ζουν εγκλωβισμένοι σε στρατόπεδα συγκέντρωσης.

το μένουμε σπίτι δεν αποτελεί επιλογή για φοιτητ[ρι]ές που πήγαν να διώξουν από τις εστίες ή που δεν έχουν να πληρώσουν το νοίκι.  

το μένουμε σπίτι είναι καταπιεστική και επικίνδυνη υποχρεωτική εντολή για γυναίκες που είναι θύματα ενδοοικογενειακής βίας.

-κανένας ηλεκτρονικός πληστειριασμός κατοικίας, απόλυτη προστασία του δικαιώματος στη στέγαση

-απεγκλωβισμός των προσφύγων και των μεταναστών, και στέγασή τους στα αστικά κέντρα

-μέτρα προστασίας και υγιεινής για όσους ζουν σε συλλογικούς χώρους [φοιτητικές εστίες, ιδρύματα παιδιών/ ηλικιωμένων/ασθενών, φυλακές]

29 Μαρτίου 2020

υγεία και αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστες


η αλληλεγγύη ανοίγει οδούς μέσα απ' τα προβλήματα

// άμεσος απεγκλωβισμός προσφύγων και μεταναστών από τα κέντρα κράτησης
// ελεύθερη πρόσβαση σε υγειονομική περίθαλψη
// δωρεάν παροχή των απαραίτητων μέτρων προστασίας
// δυνατότητα δωρεάν εκτέλεσης του τεστ για τον Covid-19
// διαμονή σε κατοικίες με ανθρώπινες συνθήκες και τις κατάλληλες παροχές _ χωρίς συνωστισμό
// τήρηση όλων των απαραίτητων κανόνων υγιεινής στους χώρους διαβίωσης των προσφύγων

καμία μόνη
_κανένας μόνος

με πρόσφυγες και μετανάστ[ρι]ες είμαστε μαζί


#μένουμε_ενεργοί γιατί κανένα στρατόπεδο συγκέντρωσης δεν συμπεριλαμβάνεται στο #μένουμε_σπίτι

27 Μαρτίου 2020

οι ζωές μας πάνω από τα κέρδη τους #menoume_energoi

 

όταν το #menoumespiti γίνεται #pethainoumespiti

ΚΑΤΙ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΚΑΛΑ!

γιατί μέσα στην πανδημία άνθρωποι πεθαίνουν εγκλωβισμένοι στο σπίτι τους επειδή δεν γίνονται τεστ ανίχνευσης του ιού, γιατί μέσα στην πανδημία άνθρωποι συνεχίζουν να δουλεύουν υπό άθλιες συνθήκες βάζοντας σε κίνδυνο τη ζωή τους ή ακόμα απολύονται κι όλας με ένα απλό ενημερωτικό μήνυμα, γιατί μέσα στην πανδημία φοιτήτ[ρι]ες πετιούνται έξω από τις εστίες που ζούνε ή μετανάστρ[ρι]ες στοιβάζονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης χωρίς κανένα μέτρο προστασίας..

οι ζωές μας να μπούνε πάνω από τα κέρδη τους!
ΤΩΡΑ και όχι μετά
παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας έχοντας αλληλεγγύη 
και διεκδικούμε τα [όχι και τόσο] αυτονόητα:

// δημόσια και δωρεάν υγεία για όλες|ους, αξιοπρεπή στέγαση και περίθαλψη των πιο πληττόμενων κομματιών της κοινωνίας, άμεσες και μόνιμες προσλήψεις ιατρικού προσωπικού, αναπλήρωση των χαμένων μισθών και καμία απόλυση / αυθαιρεσία σε βάρος των εργαζομένων.

#δε_μένουμεσπίτι_αδρανείς #μένουμεενεργοί

25 Μαρτίου 2020

Το Forensic Architecture επιβεβαιώνει τον φόνο του 22χρονου Σύρου πρόσφυγα στα ελληνικά σύνορα




Η ερευνητική ομάδα Forensic Architecture που ασχολείται με την μελέτη και τον συνδυασμό ψηφιακών και χωρικών δεδομένων για την τεκμηρίωση κυρίως εγκλημάτων πολέμου και παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, μελέτησε και διασταύρωσε τα στοιχεία από κινητά τηλέφωνα αυτοπτών μαρτύρων και πολλαπλές καταγραφές σε βίντεο των γεγονότων αμέσως μετά τον πυροβολισμό που δέχτηκε ο Μοχάμαντ αλ-Άραμπ, 22 ετών, πρόσφυγας από τη Συρία, το πρωί της Δευτέρας, 2 Μαρτίου...

ολόκληρο το άρθρο: εδώ

αντιπολεμικό αφισάκι


[ο φόβος και το μίσος δεν θα κυριαρχήσουν]
//ίσα δικαιώματα για τους πρόσφυγες
//υποδοχή, περίθαλψη, άσυλο, βοήθεια για κοινωνική ένταξη των προσφύγων.
//όχι στα ματωμένα τείχη της ΕΕ, δυνατότητα των προσφύγων να ταξιδέψουν στις χώρες που επιθυμούν

//δεν πολεμάμε για τις εξορύξεις στις ΑΟΖ
υπερασπιζόμαστε την ειρήνη, το δικαίωμα των λαών της περιοχής για ζωή, το φυσικό περιβάλλον.
//καμιά ελληνική συμμετοχή στους πολεμικούς σχεδιασμούς
//να κλείσουν όλες οι βάσεις ΗΠΑ-ΝΑΤΟ
να αποχωρήσουν οι ξένοι στρατοί
//να αποχωρήσει η Ελλάδα από το ΝΑΤΟ, αποδέσμευση από την ΕΕ

όλες/οι στην πορεία | Πέμπτη 5/3 στις 18.00 | στην Καμάρα

27 Φεβρουαρίου 2020

αφισάκι για τα πρόσφατα γεγονότα σε ασοεε και νησιά αιγαίου


Οι αναίτιες επιθέσεις των ΜΑΤ στη χθεσινή διαδήλωση για την ΑΣΟΕΕ, τα χημικά και ο εγκλωβισμός αγωνιστ[ρι]ών στον σταθμό Πανόρμου, οι τυχαίες προσαγωγές, το σπάσιμο αυτοκινήτων από τα ΜΑΤ στη Μυτιλήνη, οι επιθέσεις και η βία εναντίων μεταναστ[ρι]ών..

..δεν είναι εικόνες από ένα δυστοπικό μέλλον
είναι εικόνες από την 'κανονικότητα' που θέλουν να επιβάλλουν.

//κάτω τα χέρια από τους χώρους ασύλου.
//άσυλο ανοιχτό για τις κοινωνικές ανάγκες και όχι για τα ΜΑΤ, τον στρατό και τις επιχειρήσεις.
//φοιτητικός και εργατικός έλεγχος παν/μίου.
//να κλείσουν όλα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, ανοιχτού ή κλειστού τύπου.
//καμία επαναπροώθηση, ομαλή ένταξη μεταναστ[ρι]ών στον αστικό ιστό.
//καμία εμπλοκή στις πολεμικές επεμβάσεις, διεθνιστική αλληλεγγύη όλων των λαών.

19 Φεβρουαρίου 2020

αντιπολεμικό στράτσο



*Η πόλη είναι ασφυκτική όταν την πνίγουν τα εθνικά ιδεώδη / όταν ξυπνάμε με εμβατήρια χακί.

*Δεν πολεμάμε για: ελληνική αστική τάξη, πολυεθνικές εξορύξεις, ιμπεριαλισμό.
*Κοινοί αγώνες και αλληλεγγύη όλων των λαών.

2 Δεκεμβρίου 2019

'08-'19 _ η ώρα για τη δική μας απάντηση



11 χρόνια πριν, τη νύχτα της 6ης Δεκέμβρη 2008, ο 15χρονος Αλέξης Γρηγορόπουλος πέφτει νεκρός από σφαίρα του μπάτσου Κορκονέα. Τα ΜΜΕ και η κυβέρνηση μιλούν για «μεμονωμένο περιστατικό», ενώ τα πρώτα δελτία τύπου μιλούν για συμπλοκές και επεισόδια στα Εξάρχεια και για σφαίρα που εξοστρακίστηκε. Αυτόπτες μάρτυρες όμως τους διαψεύδουν. Μετά την εν ψυχρώ δολοφονία ξεσπά κύμα εξέγερσης στην ελληνική νεολαία που έμελλε να δει το μέλλον μιας ολόκληρης γενιάς στο πρόσωπο του Αλέξη. Τα σχολεία βρίσκονται υπό κατάληψη τα ένα μετά το άλλο, όπως και τα πανεπιστήμια, ενώ μαθητές-φοιτητές κατεβαίνουν στο δρόμο. Η κυβέρνηση ΝΔ είναι πλήρως ανίκανη να αντιμετωπίσει το πρωτοφανές σε διάρκεια και μαζικότητα κύμα οργής και χρησιμοποιεί ωμή βία και σκληρή καταστολή.

“Πλανιέται σήμερα στην Ευρώπη, μετά τις βιαιότητες των Αθηνών, ένα άρωμα άνοιξης των λαών, ένα φάντασμα γενικευμένης εξέγερσης της ευρωπαϊκής νεολαίας ενάντια στην κρίση, ενάντια στους συντηρητισμούς, ενάντια στο καπάκι της τάξης, που αποβαίνει όλο και πιο καταπιεστικό, ενάντια στις παχύσαρκες αστικές τάξεις, που έχουν οδηγήσει τις δυτικές κοινωνίες στο χείλος της αβύσσου και δεν αφήνουν στις νέες γενιές παρά το αβέβαιο μέλλον του άλματος στο κενό. Η γενιά των 700ευρώ, υπερπτυχιούχος και υποπληρωνόμενη, αυτή που πιστεύει ότι χάνει τη ζωή της προσπαθώντας να την κερδίσει, δε θα δεχτεί να θυσιαστεί χωρίς επαναληπτικές εξεγέρσεις.”

[Κριστόφ Μπαρμπιέ, διευθυντής του συντηρητικού εβδομαδιαίου γαλλικού “Εξπρές”, εκδόθηκε το Δεκέμβρη του 2008.]

14 Νοεμβρίου 2019

κείμενο σχετικά με το τριήμερο του πλτχν






Λίγες μέρες πριν την επέτειο του Πολυτεχνείου βλέπουμε τα ΜΑΤ να καταπατούν το άσυλο και να εισβάλλουν στην ΑΣΟΕΕ προσπαθώντας να καταστείλουν με κάθε τρόπο τους φοιτητές που εναντιώθηκαν στο lock-out που ανακοίνωσε η πρυτανεία. Την Δευτέρα 11/11 οι φοιτητές/τριες άνοιξαν την κλειδωμένη τους σχολή με σκοπό να υπερασπιστούν το άσυλο και να συνεδριάσει ο σύλλογος εν όψη 17 Νοέμβρη. Μέσα σε λίγη ώρα οι δυνάμεις καταστολής έφτασαν εκεί, μπήκαν στο προαύλιο της ΑΣΟΕΕ και επιτέθηκαν στους φοιτητές με χημικά, κρότου λάμψης κ.ά. τραυματίζοντάς τους και απαγορεύοντας στο ΕΚΑΒ να παρέχει ιατρική περίθαλψη σε όσους/ες την χρειάζονταν. Ωστόσο μετά από λίγο, οι δυνάμεις καταστολής αποχώρησαν απ’ το προαύλιο λόγω των φοιτητ[ρι]ών, οι οποίοι/ες συντονίστηκαν με τον κόσμο απ’ έξω και συνέχισαν σε πορεία. Το απόγευμα της ίδιας μέρας και σε λιγότερο από τρεις ώρες συγκροτήθηκαν παντού μαζικές πορείες, οι οποίες έδωσαν μια ηχηρή απάντηση κάνοντας ξεκάθαρο ότι οι φοιτητές δεν υποτάσσονται, αλλά συνεχίζουν να παλεύουν για ένα πανεπιστήμιο ανοιχτό για όλο το λαό, για αξιοπρεπή δημόσια και δωρεάν παιδεία. Η κυβέρνηση ΝΔ έδειξε για ακόμα μια φορά ότι η κατάργηση του ασύλου [απ’ τα πρώτα μέτρα που πέρασε] δεν ήταν για να δώσει τέλος στο άσυλο “ανομίας”, αλλά για να ποινικοποιήσει τις συλλογικές δράσεις των φοιτητών και να καταστείλει βίαια του αγώνες τους.
Στην ίδια κατεύθυνση η πρυτανεία του ΑΠΘ, μετά από όλα αυτά, ανακοίνωσε lock-out για το τριήμερο του Πολυτεχνείου χωρίς να καταδικάζει την κρατική βία στην ΑΣΟΕΕ. Μέσα από τα παραπάνω επεισόδια στην ΑΣΟΕΕ και τα lock-out που ανακοινώθηκαν, εφαρμόζεται στην πράξη και καθίσταται ως μία πραγματικότητα η κατάργηση του ασύλου, κάτι που είχε ξεκινήσει και από το Πόρισμα Παρασκευόπουλου, κατά την περίοδο διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ.

8 Οκτωβρίου 2019

άρθρο: O tempora, o Mor... ia!

Της Αιμιλίας Καραλή // 

Ένας πομπώδης και υποκριτικός λόγος σφραγισμένος από κυνισμό και σκληρότητα που χλευάζει ανθρωπιστικές αξίες και παραβιάζει αν­θρώπινα δικαιώματα, μεταμφιέζεται στον ευφημισμό «προστασία του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής».

Είναι γνωστή σε πολλούς η περίφημη φράση του Κικέρωνα «Ο tempora, o mores!» («Ω καιροί, ω ήθη!»). Ο ρή­τορας και εκλεγμένος ύπατος την απηύθυνε στον Κατιλίνα ο οποίος προσπάθησε, το 63 π.Χ., να καταλύσει τη ρωμαϊκή δη­μοκρατία. Οργίστηκε από το θράσος του συνωμότη, ο οποίος, ενώ γνώριζε ότι οι δολοπλοκίες του είχαν μαθευτεί, εμφανί­στηκε στη σύγκλητο και αντί να απολογηθεί επιτέθηκε στον Κικέρωνα για την απειρία του στο αξίωμα.

Οι καιροί μας -όπως και παλιότεροι καιροί- εμφανίζουν ανάλογα υποκριτικά ήθη. Οι υπεύθυνοι -με τις πράξεις ή την απάθειά τους- για τον θάνατο, τη δυστυ­χία και τα δεινά εκατομμυρίων ανθρώπων γίνονται τιμητές των θυμάτων τους. Όσοι προκάλεσαν και προκαλούν τα προσφυγικά και μεταναστευτικά ρεύματα δεν αποποιούνται απλώς, αλλά μεταθέτουν τις ευθύνες τους σε όσους είναι όμηροι της πολιτικής τους· δηλαδή στους πρόσφυγες και στους μετανάστες. Τα πρόσφατα γεγονό­τα στη δική μας Μόρια και σε άλλα «hot spot» (αυτή η προσβλητική και προκλητι­κή νέα ορολογία) της Ελλάδας και άλλων ευρωπαϊκών κρατών το αποδεικνύουν καθημερινά.

Γνωστά αυτά και χιλιοειπωμένα, αλλά ποτέ συνειδητοποιημένα από τους άλλους ομήρους του συστήματος, που αδυνατούν να εκλογικεύσουν τις αιτίες των δικών τους προβλημάτων και πρωτοστατούν σε βιαιότητες κατά των εξορισμένων από τη γη τους. Και δεν είναι η πρώτη φορά. Ας θυμηθούμε την αντίδραση ντόπιων πληθυσμών εναντίον των Μικρασιατών προσφύγων το 1922: πρόσφυγες, γιαουρτοβαφτισμένοι, τουρκόσποροι ήταν οι πιο ήπιοι χαρακτηρισμοί με τους οποίους τους αποκαλούσαν. Όσο για τις γυναίκες, αυτές ήταν οι «παστρικές». Δεν μπορούσαν οι γηγενείς να δεχτούν ότι η σωματική κα­θαριότητα, η πάστρα, δεν αφορούσε μόνο τις εκδιδόμενες γυναίκες. Η βία εναντίον τους ήταν για μεγάλο διάστημα καθημε­ρινή πρακτική «γνήσιων Ελλήνων» που προστάτευαν τα «χρηστά ήθη» από όσους τα «απειλούσαν».

Είναι όμως και πρακτική πολλών σύγχρονων πολιτών και πολιτικών εκ­προσώπων τους. Μόνο που η εξέλιξη του «μοντέλου» έχει απομακρυνθεί από την ταύτισή του με τη μορφή του νεοναζιστικού μορφώματος. Ένας πομπώδης και υποκριτικός λόγος σφραγισμένος από κυνισμό και σκληρότητα που χλευάζει ανθρωπιστικές αξίες και παραβιάζει αν­θρώπινα δικαιώματα, μεταμφιέζεται στον ευφημισμό «προστασία του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής». Γίνεται, μάλιστα, και χαρ­τοφυλάκιο στην Κομισιόν. Όσοι γνωρί­ζουν στοιχειώδη ιστορία ξέρουν ότι αυτό το νεφέλωμα έχει στοιχίσει σε λαούς την ελευθερία, τη γλώσσα, τη θρησκεία τους. Έχει πυροδοτήσει πολέμους και έχει στε­γάσει θηριωδίες. Έχει καταστείλει δικαι­ώματα και έχει εξαφανίσει άλλα. Τα περί παραδόσεων διαφωτισμού που διατείνε­ται ότι υπερασπίζει η ΕΕ, ελέγχονται για την ακρίβειά τους.

Αυτός ο «τρόπος ζωής» έχει δημιουρ­γήσει έναν τεράστιο τόπο στρατοπέδων συγκέντρωσης. Και δεν είναι μόνο τα προ­φανή καυτά -πολύ καυτά και συχνά καμέ­να- σημεία (hot spot) που είναι σπαρμένα στην Ευρώπη. Είναι και εκείνα στα οποία είναι κλεισμένοι οι έξω από αυτά. Είναι όσοι τα βλέπουν σαν θέαμα και όχι σαν θέμα, όσοι δεν κατανοούν ότι τόσο η βία όσο και η απάθεια χτίζουν νέες φυλακές, ένα είδος στρατοπέδων συγκέντρωσης. Εί­ναι τα σκυμμένα κεφάλια μπροστά στους ισχυρούς, στους αριθμητικούς δείκτες των χρηματιστηρίων, στην υποταγή στις νόρ­μες παραγωγής του κέρδους, στην εξόντωση του διπλανού τους για την ατομική επιβίωση. Είναι τα εκούσια σύνορα μέσα στα επιβεβλημένα κρατικά σύνορα.

Στην ταινία του Το μετέωρο βήμα του πελαργού, πριν από 18 χρόνια, ο Θόδω­ρος Αγγελόπουλος είχε βάλει στο στόμα του αμφίσημου (πολιτικού ή πρόσφυγα;) πρωταγωνιστή του τα εξής λόγια: «Περά­σαμε τα σύνορα κι ακόμα είμαστε εδώ [...]. Πόσα σύνορα πρέπει να περάσουμε για να πάμε σπίτι μας;». Έτσι σχολίαζε την εξαθλι­ωμένη και γεμάτη απόγνωση ζωή σε ένα χωριό στα βόρεια σύνορα, μια τεράστια «αίθουσα αναμονής» για πρόσφυγες που ήλπιζαν να ζήσουν ελεύθεροι σε κάποια ευρωπαϊκή χώρα. Αναπάντητο ακόμη το ερώτημα τόσα χρόνια μετά, γιατί τα σπίτια γίνονται σύνορα και το «μας», το όνειρο για το συλλογικό ανθρώπινο «σπίτι» είτε σβήνει είτε μετατίθεται σε ένα ασαφές και μακρινό μέλλον. Νέοι καιροί, νέα ήθη.