Μιχαλολιάκος: τετράγωνος φασίστας

στις 22 Μαη, όλοι στο δρομο

Εργαζόμενες/οι

    Ο λαός, δίνοντας συνεχείς συγκλονιστικές μάχες ενάντια  σε μνημόνια και λιτότητα, στις  εκλογές  της  6^ης Μάη γκρέμισε τις  μνημονιακές  δυνάμεις  και έδωσε ξεκάθαρη εντολή  ανατροπής αυτής  της  βάρβαρης πολιτικής. Ωστόσο, στους χώρους εργασίας το μήνυμα αυτό φαίνεται να μην έχει φτάσει. Από Δευτέρα 14/5 έχουμε μια πιο αποφασιστική εφαρμογή των αντεργατικών μέτρων που ψηφίστηκαν όλο το προηγούμενο διάστημα. Η λήξη της μετενέργειας των κλαδικών συμβάσεων σηματοδοτεί μια νέα εποχή για το εργατικό κίνημα. Ο εργασιακός μεσαίωνας είναι ήδη πραγματικότητα. 

    Ποινικοποιείται  ο  ηρωϊκός αγώνας των  χαλυβουργών  από την εργοδοσία, συνεχίζεται  το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας (λιμάνια, ΕΥΑΘ, ενέργεια κ.ά.), υπογράφονται ατομικές συμβάσεις στις εμπορικές επιχειρήσεις με μειώσεις μισθών (Φωκάς, Κούκου, Metropolis κ.α.), σε πλήθος εργασιακών χώρων οι εργαζόμενοι είναι απλήρωτοι επί μήνες, συνεχίζονται οι απολύσεις και οι εκβιασμοί στα ΜΜΕ με πιο πρόσφατο παράδειγμα την εφημερίδα  «ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» όπου απολύθηκαν  δημοσιογράφοι που αρνήθηκαν να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις. Ο κατάλογος δεν έχει τελειωμό, ενώ οι άνεργοι έχουν ξεπεράσει το 1.000.000.

αποτελεσμα φοιτητικων εκλογων 2012

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΦΟΙΤΗΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗΣ ΑΠΘ, 2012

Ψηφίσαντες .................................................................................198 (237)
Άκυρα ........................................................................................9 (16)
Λευκά ........................................................................................12 (7)
1) ΑΦΟΙΣΑ | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ φοιτητων αρχ/κης - ΕΑΑΚ ........100 (100)
2) ΠΑΣΠ .....................................................................................37 (57)
3) ΠΚΣ ........................................................................................35 (36)
4) ΔΑΠ ........................................................................................4 (11)

Αποτελέσματα για τις υπόλοιπες αρχιτεκτονικές σχολές, θα βρείτε στη σελίδα της Αριστερης Κίνησης Εργαζόμενων Αρχιτεκτονων, ακεα
Περισσότερα αποτελέσματα σχολών πανελλαδικά στο site της νΚΑ ή της ΠΚΣ

σκεψεις της ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΓΩΝΑ _ ΕΑΑΚ για τις φοιτητικες εκλογες

Ακουλουθει το κειμενο 

  Λίγες μέρες μετά τις πιο κρίσιμες βουλευτικές εκλογές των τελευταίων δεκαετιών, ο προβληματισμός για την πολιτική κατάσταση και το μέλλον της χώρας, αλλά κυρίως το μέλλον το δικό μας, των χιλιάδων φοιτητών, εργαζομένων και ανέργων που βιώνουν την κρίση με το πιο βάρβαρο τρόπο παραμένει. Το πολιτικό σκηνικό παραμένει ακόμα ρευστό,  ανάμεσα σε υποσχέσεις άλλου δρόμου, απειλές ακυβερνησίας και επικίνδυνης αστάθειας.  Το μόνο σίγουρο είναι ότι η συζήτηση ούτε άνοιξε, ούτε και έκλεισε μαζί με τις κάλπες στις 6 του Μάη.

Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΔΕΝ ΔΙΑΓΡΑΦΕΤΑΙ, ΘΑ ΤΟΥΣ ΔΙΑΓΡΑΨΕΙ.

Η ΝΕΟΛΑΙΑ ΔΕΝ ΔΙΑΓΡΑΦΕΤΑΙ, ΘΑ ΤΟΥΣ ΔΙΑΓΡΑΨΕΙ.

Δύο χρόνια τώρα τα κόμματα του μνημονίου, οι κυβερνήσεις τους, η Ε.Ε. και το Δ.Ν.Τ., προσπαθούν να βάλουν ταφόπλακα στις κοινωνικές κατακτήσεις και τα δικαιώματα εργαζομένων και νεολαίας. Ισοπεδώνουν την ελληνική κοινωνία, με μοχλό πίεσης το χρέος, κόβουν μισθούς, συντάξεις, δημιουργούν στρατιές ανέργων και ανεβάζουν το κόστος ζωής σε ύψη δυσθεώρητα για την συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, οδηγώντας στην εικόνα των 20.000 αστέγων μόνο στην Αθήνα και σε δεκάδες αυτοκτονίες καθημερινά. Η βία είναι πλέον η βασική τους συνταγή. Η πραξικοπηματική συγκρότηση της κυβέρνησης Παπαδήμου, η ιδεολογική τρομοκρατία ενάντια στο κίνημα και την Αριστερά και η φυσική βία των δυνάμεων καταστολής ενάντια σε όποιον αγωνίζεται είναι το αναγκαίο συμπλήρωμα εφαρμογής αυτής της πολιτικής. Σε αυτό το φόντο διεξάγονται οι επικείμενες βουλευτικές εκλογές, που αποτελούν τις πιο κρίσιμες των τελευταίων δεκαετιών. Παίρνουν τη μορφή δημοψηφίσματος, ψήφου μαζικής καταδίκης αλλά και απάντησης στο ερώτημα: “υπάρχει άλλος δρόμος και ποιος είναι αυτός;”. 

Είναι σαφές, ότι τις εκλογές αυτές τις επέβαλαν οι μαζικοί λαϊκοί αγώνες του προηγούμενου διαστήματος, ακριβώς επειδή τα διάφορα κυβερνητικά επιτελεία δεν μπόρεσαν να συνεχίσουν την πολιτική τους χωρίς αναστρέψιμο κόστος για αυτά. Ολόκληρος ο λαός δυο χρόνια τώρα με πολλαπλούς τρόπους έδειξε την αντίθεσή του στην πολιτική της κοινωνικής καταστροφής και  ερήμωσης. Οι μεγαλειώδεις απεργίες ήδη από τις πρώτες μέρες που οι τοποτηρητές της τρόικα εγκαταστάθηκαν στη χώρα, οι μεγάλες πλατείες της οργής, αλλά και της δημοκρατίας του αγώνα, τα κινήματα πολιτικής ανυπακοής του “δεν πληρώνω” και ό,τι πολιτικά σηματοδότησαν με τη διάρρηξη των σχέσεων με τα κόμματα του μνημονίου και της συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ, έδειξαν ότι η εμπιστοσύνη του λαού στις δυνάμεις του μπορεί να ανοίξει άλλους δρόμους για τους εργαζόμενους και τη νεολαία.

Καταγγελία Ε.Α.Α.Κ. για τα γεγονότα στο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ Ε.Α.Α.Κ. ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΣΤΟ ΤΕΙ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Σήμερα Τετάρτη 2/5 είχαν οριστεί οι εκλογές για την ανάδειξη του Συμβουλίου Διοίκησης στα ΤΕΙ. Πτυχή του Νόμου – Διαμαντοπούλου με την οποία ήρθε σε αντιπαράθεση το φοιτητικό κίνημα, μερίδα καθηγητών και εργαζόμενοι του πανεπιστημίου σε όλη την Ελλάδα, αποτρέποντας σε μεγάλο βαθμό ένα από τα πρώτα βήματα εφάρμογής του. Ενός νόμου που ψηφίστηκε στις 24 Αυγούστου από το μαύρο μέτωπο ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ πυροδοτώντας κύμα 300 καταλήψεων πανελλαδικά στα πανεπιστήμια. Η σθεναρή αντίσταση του φοιτητικού κινήματος και ο κοινός του αγώνας με εργαζόμενους και κομμάτι του διδακτικού προσωπικού ενάντια στη διάλυση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας ήταν που ανάγκασε το υπουργείο να επαναδιαπραγματευθεί την τακτική εφαρμογής του νόμου επιδιώκοντας να διαμορφώσει συμμαχίες εντός του πανεπιστημίου.

Αρκετό καιρό μετά από τις τελευταίες αποτυχημένες προσπάθειες κυβέρνησης και υπουργείου για την εφαρμογή του νόμου, η ΔΑΠ - ΝΔΦΚ ΤΕΙ σήμερα δηλώνει παρούσα και εγγυείται την διεξαγωγή των εκλογών για τα Συμβούλια Διοίκησης. 200 τραμπούκοι με ρόπαλα, σιδερολοστούς και πυροσβεστήρες αλώνιζαν στις εγκαταστάσεις του ΤΕΙ και επιτίθονταν σε οποιονδήποτε θα μπορούσε να απειλήσει την ομαλή διεξαγωγή των εκλογών. 
Ως πάνοπλος στρατός και με την βοήθεια ασφάλειας και μπράβων διαμόρφωσαν κλίμα τρομοκρατίας, απαγορεύοντας σε συλλογικούς φορείς εργαζομένων και φοιτητών να παρέμβουν στη διαδικασία. Επιτέθηκαν σε 2 φοιτητές που ξεκάθαρα έχουν δηλώσει την εναντίωση τους στο νόμο. Τους απομόνωσαν σε χώρο που η ΔΑΠ – ΝΔΦΚ ΤΕΙ είχε καταλάβει και τους ξυλοκόπησαν. Προπηλάκισαν το πρόεδρο και μέλη του σωματείου εκτάκτων διδασκόντων.

ολη στη ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ, ΤΑΞΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ για τα Σικαγο των συγχρονων αναγκων μας

«Θέλουμε να νιώθουμε τις ηλιαχτίδες,

 θέλουμε να μυρίζουμε τα άνθη  [..] 

 οκτώ ώρες δουλειά, οκτώ  ώρες ξεκούραση,

οκτώ ώρες για ότι λαχταρά η ψυχή μας»

«Για ότι λαχταρά η ψυχή μας»…

   
   Εδώ ακριβώς συμπυκνώνεται όλο το εξεγερτικό περιεχόμενο του «Μεγάλου Ξεσηκωμού», όπως ονομάστηκε το απεργιακό κύμα που συντάραξε τη Βιομηχανική Αμερική και κορυφώθηκε την Πρωτομαγιά του 1886, με κεντρικό αίτημα την καθιέρωση του οκτάωρου. Η μεγαλύτερη μέχρι τότε κινητοποίηση δεν εμπνεύστηκε από ένα «οικονομικό» αίτημα, αλλά από ένα ολόκληρο όραμα ζωής, στα πλαίσια του οποίου τα τρίτα «8άρια», ήταν ο κρίκος για να ξημερώσει μια μέρα που οι εργαζόμενοι δεν θα ζουν μόνο για να εργάζονται, αλλά διεκδικούν το δικαίωμα στην εργασία, το δικαίωμα στον ελεύθερο χρόνο, ως χρόνο αυτοδιάθεσης και δημιουργίας, το δικαίωμα στη ζωή.

      Σήμερα, η Πρωτομαγιά μπορεί να ειδωθεί μέσα από διάφορες εκδοχές. Ως γιορτή των λουλουδιών, κορύφωση της ανθοφορίας και χαράς της ζωής ή στην καλύτερη ως «πορείες-παρελάσεις» οργανωμένες από εργατοπατέρες και κρατικοδίαιτους που καταλήγουν σε καταθέσεις στεφανιών …στη μνήμη –θα ‘λεγε κανείς-  των εργατικών κατακτήσεων που μία μια αναιρούνται. Οι παραπάνω εκδοχές μάλλον αποτελούν μια στρεβλή εικόνα ενσωμάτωσης επαναστατικών «στιγμών» που σήμερα το σύστημα και το πολιτικό του προσωπικό θέλουν να θάψουν στη λήθη της ιστορίας. Αλλά η συλλογική μνήμη του κινήματος είναι πιο ισχυρή και γι αυτό το ανεκπλήρωτο όραμα του Σικάγο του 1886 για μια αξιοπρεπή ζωή και εργασία, το αναζητάμε στο παρόν και το μέλλον των κοινωνικών διεκδικήσεων. 

το αιμα κυλαει ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΖΗΤΑΕΙ

Στις 4|4 ο συνταξιούχος φαρμακοποιός Δημήτρης Χριστούλας,  τάραξε συθέμελα την Ελλάδα με την απολύτως συνειδητή πράξη της πολιτικής του αυτοκτονίας, με την κυριολεκτική έννοια του όρου, στην πλατεία Συντάγματος.
«Πιστεύω πως οι νέοι χωρίς μέλλον κάποια μέρα θα πάρουν τα όπλα και στην πλατεία Συντάγματος θα κρεμάσουν ανάποδα τους εθνικούς προδότες, όπως έκαναν το 1945 οι Ιταλοί στον Μουσολίνι»

αναδημοσιεύουμε από τη Λέσχη,  http://ilesxi.wordpress.com/

“Οι λαοί ρίχνουμε κεραυνό.” Αποχαιρετισμός της κόρης, Έμμυς, στον πατέρα Δημήτρη Χριστούλα

Πατέρα, σύντροφε

Γεννήθηκες με ένα πειρασμό: να αλλάξεις τον κόσμο. Γιατί καταλάβαινες ότι αυτός ο κόσμος είναι πολύ κακός για να είναι οριστικός. Περπάτησες ναρκοθετημένες δεκαετίες. Της πτήσης και τελικά της πτώσης της γενιάς σου. Μα άντεχες. Ξόδεψες ολόκληρη την περιουσία σου, το πεπεδευμένο μυαλό σου σε ιδέες ευγενικές για ουράνια τόξα· αλλά ήρθαν οι καταιγίδες. Μα άντεχες. Αυτό που πίστεψες το θεώρησες αθάνατο κι ανθεκτικό, ενώ αυτό αποδεικνόταν θνητό και ευάλωτο. Μα άντεχες. Κάθε φορά που χάναμε είχες τη φούρια των προσεχών αγώνων, των μελλοντικών ρεβάνς, αλλά ξαναχάναμε. Μα άντεχες. Είδες τους ποιητές μας να τους σκοτώνουν οι μεγάλες αντένες. Είδες επίσημα βολέματα και πολλών αργυρίων προδοσίες. Μα άντεχες.