Όλες-οι στην κινητοποίηση του Συντονιστικού Γενικών Συνελεύσεων και Καταλήψεων στο δημοτικό συμβούλιο

Συντονιστικό Γενικών Συνελεύσεων // 14 Νοέμβρη // 14.00 στο Πολυτεχνείο

10 φοιτητικοί σύλλογοι του ΑΠΘ (ανάμεσά τους και ο Σύλλογος Σπουδαστών Αρχιτεκτονικής) μετά από τις γενικές τους συνελεύσεις συντονίζονται αύριο προκειμένου να αντισταθούν συλλογικά σε μια κατάσταση που μας επιβάλλεται καθημερινά. Σήμερα, εν μέσω μιας σκληρής επίθεσης σε εργαζόμενους/ες, άνεργες/ους, μετανάστες/τριες, και νεολαία, είναι επιτακτικότερη παρά ποτέ η ανάγκη ύπαρξης δημόσιας και δωρεάν εκπαίδευσης και μέριμνας για όλες/ους χωρίς αποκλεισμούς. Η μόνη πραγματική απάντηση μπορεί να δοθεί από το φοιτητικό κίνημα μέσα από τις γενικές μας συνελεύσεις και τη δραστηριοποίηση του συνόλου των φοιτητικών συλλόγων, που συντονισμένα θα βγουν μπροστά για να επιβάλουν τις ανάγκες μας!

Ας είμαστε όλες και όλοι εκεί!

ΠΕΜΠΤΗ 12 ΝΟΕΜΒΡΗ: ΟΛΟΙ-ΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ με τα Πρωτοβάθμια Σωματεία // Καμάρα στις 10πμ

Συμμετέχουμε στην απεργία, διαδηλώνουμε, οργανώνουμε και συνεχίζουμε τον αγώνα σε κάθε χώρο δουλειάς 

γιατί μόνο οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι και η νεολαία μπορούν παίρνοντας την κατάσταση στα χέρια τους, να ανατρέψουν παλιά και νέα μνημόνια, να τερματίσουν την πρωτοφανή επίθεση του κεφαλαίου, της ΕΕ και των κυβερνήσεων. Να διαμορφώσουν όρους παλλαϊκής σύγκρουσης και προοπτικές νικηφόρας αναμέτρησης υπερασπιζόμενοι στο σήμερα τις ανάγκες και τα δικαιώματά τους και διεκδικώντας ένα καλύτερο αύριο.

Γιατί μπορεί να υπάρξει άλλος δρόμος, αν τολμήσουμε να βρεθούμε στο τιμόνι της ιστορίας!

Με αγώνα μαζικό, ταξικό, γενικευμένο. Αγώνα με αποφασιστικότητα, διάρκεια και περιεχόμενο που να εξασφαλίζει την αγωνιστική ενότητα των εργαζομένων, θα ενοποιεί και θα συντονίζει την πάλη τους, θα στηρίζεται στις μαζικές διαδικασίες και τη δημοκρατία τους. Αγώνα ενάντια σε κάθε νόμο και μέτρο, σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς, αλλά και με συνολικό περιεχόμενο ανατροπής και ρήξης με τον μονόδρομο της ΕΕ και των μνημονίων, με τα συμφέροντα και την εξουσία του κεφαλαίου.

Ανακοίνωση ΕΑΑΚ Θεσσαλονίκης για τη φοιτητική λέσχη του ΑΠΘ

Σήμερα Δευτέρα 9_11 η νέα εργολαβία της λέσχης ΓΕΥΣΗΝΟΥΣ μας καλωσόρισε με ελέγχους σε πάσο και κάρτες σίτισης, απαγορεύοντας σε φοιτητές και φοιτήτριες που δε τα διαθέτουν να σιτίζονται! Μάλιστα, ο σημερινός έλεγχος ήταν «χαλαρός» και μόνο η αρχή, όπως μας ενημέρωσαν, καθώς το επόμενο διάστημα όσοι και όσες δεν έχουν κάρτα σίτισης θα πληρώνουν αντίτιμο.

Ο έλεγχος αυτός έχει στόχο να νομιμοποιήσει, τόσο σε επίπεδο συνείδησης, όσο και πρακτικής, το γεγονός ότι κάθε φοιτητής θα υποβάλλεται σ’ αυτή τη διαδικασία και εν τέλει το ότι από τη λέσχη θα αποκλείεται μια μεγάλη μερίδα κόσμου.

Στο σημείο αυτό να επισημάνουμε ότι η ΓΕΥΣΗΝΟΥΣ είναι η εταιρία, που έχει αναλάβει τη σίτιση στο Πανεπιστήμιο Κρήτης στο Ρέθυμνο και που απέκλεισε 700 (!) φοιτητές/τριες από τη δωρεάν σίτιση, ορίζοντας ότι μόνο 1 στους 8 θα έχει πρόσβαση.

Καταγγελία ΕΑΑΚ Θεσσαλονίκης για τις τραμπούκικες επιθέσεις της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ

Τις τελευταίες μέρες η ΔΑΠ-ΝΔΦΚ έριξε τη μάσκα της «ειρηνικής» δύναμης  και θυμήθηκε το τραμπούκικο παρελθόν της με πολλαπλές επιθέσεις ενάντια τόσο στην ΕΑΑΚ, όσο και σε άλλες αριστερές πολιτικές δυνάμεις και αγωνιστές/τριες. Αρχικά, στο σύλλογο φοιτητών πολιτικών μηχανικών, την προηγούμενη Πέμπτη αρνήθηκε -χωρίς να έχει καμία δικαιοδοσία- να σφραγίσει υπογραφές για ορισμό γενικής συνέλευσης την Τρίτη 10_11, και σα να μην έφτανε αυτό επιτέθηκε στο σχήμα της ΑΝΤΙΔΟΜΗ ΕΑΑΚ, που προσπαθούσε να διασφαλίσει την επικύρωση των υπογραφών. Την επόμενη μέρα, ακολούθησε την ίδια πρακτική, όπου τραμπούκισε αγωνιστές/τριες της ΕΑΑΚ και της ΣΣΠ, που είχαν συγκεντρωθεί στο χώρο του πολυτεχνείου για να εξασφαλίσουν τον ορισμό συνέλευσης. Παρόλα αυτά η απάντηση που δόθηκε από πλευράς μας ήταν άμεση και δυναμική, με αποτέλεσμα να πετύχουμε τη σύγκλιση γενικής συνέλευσης.

Να σημειωθεί, ότι η ΔΑΠ, ήδη από τον Οκτώβρη είχε προγραμματίσει (μέσω του πλαισίου της στην τελευταία γ.σ. του συλλόγου) νέα γενική συνέλευση στις 16 (!) Νοέμβρη, μία μέρα πριν την επέτειο του Πολυτεχνείου κατά την οποία διαχρονικά το κτήριο της Πολυτεχνικής Σχολής είναι υπό κατάληψη από φοιτητικούς συλλόγους, ενώ μιλούσε παράλληλα για την κατάργηση του ασύλου «ανομίας», άσυλο το οποίο κατοχυρώθηκε με το αίμα τόσων αγωνιστών.

Ανοιχτό κάλεσμα αγώνα προς τους φοιτητικούς σπουδαστικούς συλλόγους από το Συντονιστικό Κατάληψης Παν/κών Σχολών Ρεθύμνου

Μετά από τη μαζικότατη συνέλευση της 2/11 το πανεπιστήμιό μας μπαίνει στην τρίτη βδομάδα κατάληψης ως απάντηση στην απόφαση της διοίκησης του Ιδρύματος να κόψει τη σίτιση από 700 συναδέλφους μας, λόγω υποχρηματοδότησης. Ήδη έχουμε πετύχει τη δέσμευση ότι θα σιτίζονται δωρεάν οι 150 μέσα από μαχητικές κινητοποιήσεις –όπως τον αποκλεισμό των γραφείων της ιδιωτικής εταιρίας Γευσήνους - στις οποίες αντιμετωπίσαμε ακόμα και την παρουσία των ΜΑΤ (!). Δε μας αρκεί, συνεχίζουμε. Οι συναντήσεις με τους τοπικούς φορείς έχουν δείξει τα όριά τους, με τον υπηρεσιακό πρύτανη να δεσμεύεται ότι απλά θα πιέσει το υπουργείο για αποδέσμευση των αποθεματικών.

Ξέρουμε ότι η μάχη που δίνουμε συγκρούεται με τις κεντρικές επιλογές κυβέρνησης-ΕΕ-ΔΝΤ και δεν περιορίζεται στα στενά πλαίσια της κάθε σχολής. Τα Μνημόνια νέα και παλιά θέλουν να φορτώσουν τα βάρη της κρίσης στη νεολαία και τους εργαζόμενους. Διεκδικούμε λεφτά για τις σπουδές μας κι όχι για το χρέος και τις ανακεφαλαιοποιήσεις των τραπεζών.

Απόφαση Γενικής Συνέλευσης Συλλόγου Σπουδαστών Αρχιτεκτονικής // Πέμπτη 5_11

1η Συνέλευση της χρονιάς

και η κατάσταση στη σχολή μας και το πανεπιστήμιο μοιάζει να  χειροτερεύει μέρα με τη μέρα…

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή… 

Βλέπουμε τη νεολαία σήμερα, είτε βρίσκεται εντός, είτε εκτός πανεπιστημίου, να έρχεται αντιμέτωπη με την ανεργία, την επισφάλεια ως κυκλική ανεργία (voucher, 5μηνα), τη μετανάστευση, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, την καταβαράθρωση των εργασιακών δικαιωμάτων. Είναι, εν τέλει, μια νεολαία, η οποία βρίσκεται στον πυρήνα της επίθεσης, με την προοπτική της να τσακίζεται περαιτέρω (σύμφωνο 1ης απασχόλησης κλπ) και αποκλείεται από κάθε κοινωνική παροχή. Ταυτόχρονα είναι εκείνη η νεολαία, η οποία στις εξελίξεις που διαδραματίστηκαν μέσα στο καλοκαίρι δεν έμεινε ένας απλός παρατηρητής, ψηφίζοντας κατά 82% ΟΧΙ, αμφισβητώντας την παραπάνω προοπτική.

Σήμερα, μετά την ψήφιση και του 3ου μνημονίου και την κατάρρευση και των υπολειπόμενων αυταπατών, βλέπουμε να ετοιμάζεται νέος νόμος, ο οποίος εναρμονίζεται πλήρως με αυτά που προβλέπει το 3ο μνημόνιο, στηρίζεται στις συνθήκες του ΟΟΣΑ και τις επιταγές της ΕΕ, κατευθύνσεις που είδαμε να εκφράζονται παλιότερα με τον νόμο Διαμαντοπούλου (και τις τροποποιήσεις Αρβανιτόπουλου), χωρίς να αμφισβητούνται στο νομοσχέδιο Μπαλτά και είχαν βρει την μαχητική αντίδραση του φοιτητικού κινήματος το 2011.

Συγκεκριμένα, για όσες/ους είμαστε κάποιο διάστημα στο πανεπιστήμιο, βλέπουμε χρόνο με το χρόνο, την υποχρηματοδότηση να φέρνει σε αδιέξοδα την ίδια την ύπαρξή του δημόσιου και δωρεάν πανεπιστημίου, δυσχεραίνοντας ακόμη περισσότερο τη δικιά μας παρουσία μέσα σε αυτό. Μάλιστα επιβάλλεται από το χρέος το οποίο ούτε δημιούργησε ο λαός, ούτε του ανήκει (αλλά καλείται συνεχώς να το πληρώσει), όπως συμβαίνει και με το κούρεμα των αποθεματικών των πανεπιστημίων. Ήδη, γνωρίζουμε ότι η πραγματικότητα του μνημονίου συρρικνώνει τη δυνατότητα να πληρώνουμε το “δημόσιο” σχολείο και τα απαραίτητα για την είσοδο στην τριτοβάθμια φροντιστήρια. Ακόμη, μέσα στο πανεπιστήμιο βλέπουμε όλο και περισσότερους/ες φοιτητές/τριες να αναγκάζονται να δουλεύουν, ενώ ταυτόχρονα η περικοπή/διάλυση της φοιτητικής μέριμνας (φοιτητικές λέσχες, εστίες, μεταφορές κλπ), που αποτελεί άμεσο επακόλουθο της υποχρηματοδότησης, εντείνει το παραπάνω φαινόμενο. Συμπεραίνουμε λοιπόν, πως όσο προχωράει η επίθεση στην εκπαίδευση, όλο και περισσότεροι φοιτητές από τα χαμηλότερα οικονομικά στρώματα αποκλείονται από αυτή.

Σε 1:1 τι έχεις κάνει?...

Όλες και όλοι στη Γενική Συνέλευση του ΣΣΑ // Πέμπτη 5_11 στις 14.00 στην 301

Γενική συνέλευση.

Γενική συνέλευση.

Γενική συνέλευση.

Γενική συνέλευση.

Γενική συνέλευση?

Άραγε πόσες και πόσες φορές δεν έχεις ακούσει ότι γίνεται  γενική συνέλευση τον τελευταίο καιρό? Την πρώτη φορά μπορεί να είπες «δεν προλαβαίνω, έχω εργασία» ή «θα πάνε οι άλλοι για μένα». Άλλες πάλι μπορεί να σου πέρασε από το μυαλό ότι «δεν έχει νόημα» ή ότι «δεν μπορεί να βγει τίποτα από όλα αυτά». Μπορεί ακόμη και να πήγες, αλλά να έφυγες απογοητευμένος-η, επειδή για άλλη μια φορά δε μαζεύτηκαν αρκετά άτομα. Τελικά όμως πόσες φορές σκέφτηκες ότι πρέπει να πας και πόσες επέλεξες ή κατάφερες να είσαι εκεί?

Καμία σκέψη για δίδακτρα στις σπουδές μας!