«Εμείς,
ο καθένας από μας,
κρατάμε μέσα στη γροθιά μας
τους κινητήριους ιμάντες του σύμπαντος.»
Βλαντιμίρ Μαγιακόφσκι
Τις επόμενες μέρες κάποιοι θα μιλήσουν για τις φοιτητικές
εκλογές, που έρχονται στις 13 Μαΐου, σαν τον
απολογισμό και το κλείσιμο της χρονιάς. Παρακάτω θα προσπαθήσουμε να
καταγράψουμε κάποιες σκέψεις σχετικά με το πως αντιλαμβανόμαστε εμείς το θεσμό
αυτό, αποδομώντας και την παραπάνω λογική. Ας ρίξουμε λοιπόν μια ματιά στο που
βρισκόμαστε ως τώρα:
ΜΑΤ, αυταρχικότητα, αποκλεισμούς, νέες συνεργασίες
επιχειρήσεων με πανεπιστημιακά ιδρύματα (όπως ΟΤΕ-ΑΣΣΟΕ), όλα τα περιλαμβάνει η
φετινή χρονιά.Δυστοπική δεν ακούγεται αυτή η πραγματικότητα; Κι όμως, αποτελεί,
πλέον, την κανονικότητα μέσα στις
σχολές. Η καθημερινότητά μας, εντός κι εκτός πανεπιστημίων, στο βαθμό που
ορίζεται από άλλους κι όχι από εμάς και τις ανάγκες μας, δυσχεραίνεται συνεχώς,
με αποκορύφωμα τα τελευταία χρόνια. Βλέπουμε, λοιπόν, με αφορμή την κρίση, να
αναδιαρθρώνεται σε συμπιεσμένο χρόνο και με το χειρότερο τρόπο τόσο το εκπαιδευτικό
σύστημα, όσο και η εργασία συνολικά.